Ka mospajtim në lidhje me këtë:

— Disa dijetarë thonë: “E prish agjërimin çdo lloj gjëje që futet në dy organet.”

— Disa bëjnë dallim dhe thonë: “Nëse është e lëngshme e prish agjerimin, e nëse është e ngurtë nuk e prish agjërimin.”

— Disa tjerë thonë: “Çdo gjë (ilaç apo diçka tjetër) që futet nëpërmjet dy organeve, nuk e prish agjërimin.” Ky është mendimi i Ibn Tejmijes.

Ibn Uthejmini thotë:
“E verteta është se nuk e prish agjërimin; sepse nuk është ngrënje dhe pirje (dmth: nuk janë vende nga ushqehet njeriu) as në anën (kuptimin) gjuhësore, dhe as në URFIN e njerëzve (në atë që njohin njërëzit).

Fjala më e saktë është fjala e Ibn Tejmijes.

Ne kemi rregullin i cili thotë: Nëse dyshojmë në një gjë, a t’a prish agjërimin apo jo, parimi bazë është se nuk t’a prish, derisa të vije argumenti i cili tregon se është prishur.”

Ibn Tejmije thotë:
“Nuk ka argument që tregon se është prishur agjërimi nga futja e diçkaje nëpërmjet organit të jashtëqitjes dhe atij gjenital.”

Kjo që thotë Ibn Tejmije është mendimi më i saktë.