Personi i cili është i shëndoshë, dhe ka lënë të nesërmen takim me mjekun për një vizitë e cila do e detyroje t’a prishe agjërimin, e ka detyrë të gdhije agjërueshëm.

Pastaj kur të shkoje te mjeku dhe detyrohet me e prish agjërimin, le t’a çelë.

Në këtë rast i lejohet t’a prishe (t’a çelë), sepse tani i ka ndodhur shkaku për të cilin i lejohet çelja (prishja) e agjërimit.

Ama para kësaj ai nuk ka pasur shkak.

Fakti që do i ndodhe (do e prishe), nuk është shkak dhe arsye, sepse nëse ecim me këtë arsyetim i bie që t’a shkurtoje namazin e drekës në shtëpi, me pretendimin se do udhetoje pas ikindie.